خانه / مشاهیر / بيوگرافي اعضاي گروه كامكار گروه سنتی کامکار ، خانوادگی ترین گروه سنتی ایرانی

بيوگرافي اعضاي گروه كامكار گروه سنتی کامکار ، خانوادگی ترین گروه سنتی ایرانی

گروه کامکار در سال ۱۳۴۴برای نخستین بار در سنندج، به عنوان گروهی خانوادگی به سرپرستی
استاد حسن کامکار(ویلن) و عضویت هوشنگ(آکاردئون)، بیژن(خواننده)،
پشنگ(سنتور)، قشنگ(خواننده و ویلن) و ارژنگ(تمبک)تشکیل شد

گروه موسیقی کامکارها
در سال ۱۳۴۴برای نخستین بار در سنندج، به عنوان گروهی خانوادگی به سرپرستی
استاد حسن کامکار(ویلن) و عضویت هوشنگ(آکاردئون)، بیژن(خواننده)،
پشنگ(سنتور)، قشنگ(خواننده و ویلن) و ارژنگ(تمبک)تشکیل شد و برنامه های
متعددی را در باشگاه افسران، مدارس و تالارهای شهر سنندج اجرا کرد.
کامکارها اوّلین تمرینات خود را شب ها در کنار حوض کوچک حیاط منزل شان
انجام می دادند. با بزرگ شدن فرزندان، به تدریج این گروه موسیقی متکامل
ترشد، از نظر آنسامبل انسجام بيشتري پيدا كرد و در سال ۱۳۴۸ با اعضای خود،
هوشنگ(ویلن)، بیژن(تار و خواننده)، پشنگ(سنتور)، قشنگ(خواننده)،
ارژنگ(تمبک)، ارسلان(عود) و اردشیر(کمانچه) کنسرت هایی را به صورت رسمی در
برخی از شهرهای کردستان و همچنین شهر ارومیه برگزارکرد.
 
 
بعد از سال۱۳۵۰ برخی از افراد خانواده از جمله هوشنگ، بیژن، پشنگ و ارسلان
برای فراگیری موسیقی آکادمیک به تهران آمده و در دانشکدۀ هنرهای زیبا به
تحصیل مشغول شدند(ارژنگ در آن دوره در رشتۀ نقاشي تحصيل مي كرد). پس از
چندی کامکارها به اتّفاق محمّد رضا لطفی، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و
تنی چند از دیگر هنرمندان، گروه های شیدا و عارف را تشکیل دادند. این دو
گروه کنسرت های موفّقیّت آمیزی را با خوانندگی محمّدرضاشجریان و شهرام
ناظری به اجرا گذاشته و آثاری را ارائه کردند که بی ترديد از جمله آثار به
یادماندنی موسیقی سنتّی ایران به شمارمی آیند.
 
اوّلین کنسرت های رسمی اين خانواده با نام «گروه کامکارها» در اوایل دوران
پس از انقلاب در مجموعه آزادی و تالار وحدت اجرا شد که در بر گيرندۀ سه
قسمت: موسیقی فارسی، تکنوازی سنتور اردوان و موسیقی کردی بود. در سال ۱۳۶۸
امید لطفی، فرزند قشنگ و محمّد رضا لطفی، به گروه پیوست و نوازندگی تار
گروه را به عهده گرفت.
 
کامکارها در کنسرت هاي اخیرشان برخی از استعدادهای جوان را نیز در کنار خود جای داده اند.
 
این گروه کنسرت های متعددی در داخل و خارج از کشور اجرا نموده و در اکثر
فستیوال های بزرگ موسیقی جهانی از جمله WOMADبه مدیریت پیتر گابریل،
سامراستیج (نیویورک) و اکثر تالارهای بزرگ و مهم اروپا و آمریکا همواره
حضوری قدرتمندانه و تحسين برانگیز داشته است.
 
گروه کامکارها در اکثر شهرهای کردستان عراق کنسرت هایی را برگزار کرده،
همچنين در سال۱۳۸۰ برای اولین بار در تاریخ کشور ترکیه توانست برنامه
موسیقی کُردی را در شهرهای استانبول و دیار بکر اجرا کندکه نقطۀ عطفي در
رخدادهاي موسيقي اين مناطق به شمار مي آيد. از دیگر اجراهای مهم کامکارها،
می توان به شرکت در فستیوال موسیقی لوچیانو بریو ،آهنگساز بزرگ و مدرن
ایتالیایی اشاره كرد؛ اين كنسرت ها كه در سال ۱۳۸۳در بسياري از شهرهای
انگلستان اجرا شد، حاصل همكاري گروه كامكارها و اركستر سيمفونياي لندن و
نشان دهندۀ هماوايي دو نوع موسیقی کردی و موسیقی مدرن جهانی بود كه توجه
بسياري از صاحبنظران و علاقمندان موسيقي را به خود جلب كرد.
 
اجرای کنسرتینو کمانچه با ارکستر سمفونیک«مالمو» ي سوئد در سال ۱۳۸۴نیز يكي دیگر از موفقیت های اين گروه در همين دوران بود.
 
گروه کامکارها علاوه بر اجرای صحنه ای، آلبوم هاي متعددي را عرضه کرده است
که از آن جمله مي توان به اورامان، زردی خزان، شیلره، گلاویژ، کامکارها،
آگری زیندو، گل نیشان، پرشنگ، کانی سپی، سماع ضربی ها (برای ساز های کوبه
ای)، سه نوازی و تکنوازی، به یاد صبا، ، ئه وراد و ایمشو اشاره كرد. هریک
از اعضاء گروه کامکارها، علاوه بر این موارد، به تنهائی نیز آثار متعددی
را در قالب آلبوم، موسیقی متن فیلم، تالیف و ترجمۀ کتاب ارائه کرده اندکه
در شرح حال تک تک شان مورد اشاره قرار خواهد گرفت.
 
این گروه با دعوت از دیگر اساتید موسیقی كشور، درسال ۱۳۷۶ آموزشگاه آزاد
موسیقی كامكارها را درتهران بنيان نهاد كه تا به امروز به فعاليت خود
ادامه داده و سهم به سزايي در معرفي چهره هاي مستعد و جديد به جامعۀ هنري
كشور داشته است.
 
 
حسن کامکار” در سال ۱۳۰۲ به دنیا آمده و در سال ۱۳۷۰ دار فانی را وداع گفت .
 
وی در ارکستر موسیقی نظامی سنندج کردستان فعالیت داشت و علاوه بر آن به
تدریس موسیقی ایرانی پرداخته و نوازندگی ویولون و نواسازی را انجام می داد
.
 
گرد آوری نواهای موسیقی های محلی مناطق مختلف کردستان از دیگر فعالیت های او بوده است .
 
وی همچنین به گرد آوری نواهای موسیقی محلی مناطق مختلف کردستان پرداخته که
قطعه ای در “ماهور” با شعر حافظ و نواری از این گروه که در سال ۱۳۶۴ با
صدای بیژن کامکار منتشر شد از جمله کارهای معدودی است که از او به جای
مانده است .
 
او همچنین به عنوان استاد تمام پسران خود که هم اکنون گروه کامکارها را
تشکیل می دهند،عمل کرده است اگر چه هر کدام ازر اعضای کامکارها از اساتید
دیگری نیز بهره گرفته اند.
 
گفتنی است نخستین اجرای این گروه در سنندج به صورت وی اشاره کرد که از آن
پس این گروه در خارج و داخل برگزارکنسرت های متعددی رابرگزار می کنند که
از آن جمله می توان به اجرای برنامه در شهرهای گوناگون اروپا ،امریکا
،کانادا و …اشاره کرد
 
 
 
اردشیر کامکار : نوازنده کمانچه
 
 
اردشیر کامکار به سال ۱۳۴۱ در شهر سنندج به دنیا آمد
و از سن ۷
سالگی تحت نظر و آموزش پدر به آموختن ویولون پرداخت و در سن ۱۰ سالگی
همراه ارکستر (( باربد )) فرهنگ و هنر استان کردستان کنسرت هایی در تهران
و شهرستانها اجرا نمود و در همان ایم ساز کمانچه را نیز در کنار ویولون
فرا گرفت و اجرای قطعات و ردیفهای استاد صبا را با کمانچه و ویولون نزد
پدر آموخت .
 
در سن ۱۹ سالگی ادامه ی فعالیت نوازندگی خود را با کمانچه در گروه (( عارف
)) و (( شیدا )) به سر پرستی محمدرضا لطفی پرویز مشکاتیان و حسین علیزاده
پی گرفت .
 
وی ردیف های موسیقی سنتی را نزد محمدرضا لطفی و پشنگ کامکار فرا گرفت .
 
مشغله اصلی ذهن این نوازنده جوان و اساس کوشایی او متوجه تکامل امکانات
موسیقیایی و کشف امواج صوتی جدید برای ساز سنتی کمانچه می باشد .
 
از جمله :
 
اجرای آثار صبا با ساز کمانچه به همراهی سنتور و تنبک و هم چنین کنسرتو
برای کمانچه و ارکستر که حاصل کار مشترک او با ارسلان کامکار است .
 
دوستان این مطلب رو من از کتاب : مردان موسیقی سنتی و نوین سنتی ایران برداشتم .
 
اگر کمی کاستی یا اشتباهی در مطالب دیده اید برام بنویسید و اگر مطلب بهتری دارید به من میل بزنید
 
 
 
هوشنگ کامکار : آهنگساز و مدیر گروه
 
 
هوشنگ کامکار در سال ۱۳۲۵ در سنندج به دنیا آمد
 
موسیقی را نزد استاد پدرش حسن کامکار آموخت و مدت ۲ سال در هنرستان عالی موسیقی تهران به تحصیل موسیقی پرداخت .
 
در سال ۱۳۵۴ به اخذ درجه لیسانس در رشته آهنگسازی از دانشکده هنرهای زیبای
دانشگاه تهران نایل آمد و سپس در کنسرئاتوار سانتاچی چیلییای رم به تحصیل
کنترپوان و فوگ پرداخت و درجه لیسانس موسیقی را در ایالات متحده آمریکا از
دانشکده سانفرانسیسکو دریافت نمود .
 
آثار موسیقائی منتشر شده ی او به سبک موسیقی ملی ایران عبارتند از نوارهای
کاست : بهاران آبیدر ، گل همیشه بهار ، کجائید ای شهیدان خدائی ، پیروزی
بهمن ، موسیقی پل آزادی ، در گلستانه ، به یاد حافظ ، برتارک سپیده و
شباهنگام . در میان ساخته های هوشنگ کامکار (( کجائید ای شهیدان خدائی ))
که بر اساس اشعار مولانا و برای ارکستر سمفونیک ساخته شده و موسیقی متن
فیلم (( پل آزادی )) را میتوان نام برد که در دومین جنشواره سینمائی فجر
برنده ی جایزه اول شده است . ایشان همچنین سرپرست گروه کامکارها می باشند.
از اعتقادات جالب ایشان این است که به خواننده به چشم یک ساز نگاه می
کنند. و به همین علت در گروه کامکارها خوانندگان هم از خود خانواده
کامکارها هستند. برجسته ترین اثر ایشان آلبوم در گلستانه با صدای شهرام
ناظری و اشعار سهراب سپهری می باشد. تالیفات او عبارتند از : ترجمه ی کتاب
ارکستراسیون اثر ریمسکی کورساکوف ، فوگ و انواسیون اثر جان ورال ، هارمونی
قرن بیستم اثر پرسی چتی و موسیقی کلاسیک – رمانتیک کنترپوان مُدال اثر
دیوید بویدن .
 
 
بیژن کامکار : نوازنده دف
 
 
سال تولد : ۱۳۲۸
 
محل تولد : سنندج
 
مقدمات موسیقی را نزد پدرش فرا گرفت و از ۶ سالگی متوجه شد دارای صدایی خوش و زیبا می باشد
 
لذا ازهمان دوران همکارای خود را در این استان با برنامه کودک آغاز کرد .
 
وی تا سن ۲۶ سالگی تمام تجربیات و معرفت موسیقی را در کنار خانواده و
رادیو سنندج و فذهنگ و هنر این استان کسب می کند و این سالهای پر باری
هنری بیژن کامکار است که پایه اصلی برای وی می گردد.
 
در سال ۱۳۵۳ بیژن کامکار به تهران می آید و در دانشکده هنر های زیبا برای
ادامه تحصیل در رشته موسیقی ثبت نام می نماید و همزمان با تحصیل ، همکاریش
را با گروه شیدا به سرپرستی
 
محمدرضا شجریان و شهرام ناظری می پردازد سپس همکاری خود را در گروه عارف
شروع و بعد از انقلاب در تولید کاست هایی به نام چاوش و در شرکت روح افزا
به عنوان خواننده فعالیت می نماید که حاصل آن ۲۰ نوار کاست می باشد
 
ساز اصلی بیژن تار می باشد ولی در گروهای شیدا و عارف با نواختن رباب و در
بسیاری از کارها تنبک و دف را برگزیده و همکاری می کرده که نواختن دف
بسیار مورد توجه واقع شده .
 
وی در زمینه خونندگی آثاری از هوشنگ کامکار مثل : کجائید ای شهیدان و قطعه
حصار از حسین علیزاده و ضربی خزان از ارسلان و چند کاست دیگر بوده است .
 
در خلال سالهای بعد از انقلاب کنسرتهای بسیاری در ایران و کشور های خارج
نظیر : آلمان / سوئیس و بلژیک برای معرفی دف و موسیقی سنتی ایران نمود که
خوانندگان آن محمدرضاشجریان و شهرام ناظری بوده اند / وی از هنرمندانی چون
: دکتر داریوش صفوت / محمدرضا لطفی و تمام همکارام گروه شیدا و عارف و
خانواده هنرمندش استفاده شایانی پیشبرد هنر خود نموده است .
 
 
پشنگ کامکار : نوازنده سنتور
 
پشنگ کامکار در سال ۱۳۳۰ درشهر سنندج دیده به جهان گشود وی در ۱۲
سالگی موسیقی را نزد پدرش استاد حسن کامکار فرا گرفت ردیف های استاد صبا
را به خوبی نزد پدرش آموخت ومدتی در هنرستان سنندج تدریس نمود چهار سال با
رادیو سنندج همکاری داشت
 
در آزمون باربد که به همت استاد نورعلی برومند برگذار شد مقام اول سنتور
نوازی را به دست آورد وی مدت ۴ سال نیز در رادیو تهران همکاری داشت و یکی
از بنیان گذاران گروه شیدا به سر پرستی استاد محمدرضا لطفی بود که در این
گروه به عنوان تکنواز سنتور فعالیت داشت .
 
استاد کامکار در زمینه آموزش سنتور تجربه ای ۳۰ ساله دارد و کتابهایی نیز
در این زمینه به رشته تحریر در آورده است از جمله : یک دوره ردیف / مجموعه
تصنیف و ترانه در دستگاه ماهور / سه گاه و چهارگاه تصنیف میرزا عبدالله
برای سنتور استاد همچنین از بنیان گذاران و اعضای گذاران و اعضای گروه
استثنای کامکارها می باشد و به عنوان تک نواز سنتور در این گروه جالب
موسیقی که همه ی اعضای آن از یک خانواده می باشند.
 
 
ارسلان کامکار : نوازنده ویولون کلاسیک و عود
 
 
اصول مقدماتی موسیقی را از پدرش،حسن کامکار، فرا گرفت. و از همان دوران کودکی در سنندج در گروههای موسیقی مشغول فعالیت شد.
 
بعدها به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبا به تحصیل موسیقی پرداخت. بعد
از اتمام تحصیل همکاری خود را با ارکستر سمفونی تهران به عنوان نوازنده
ویولن آغاز نمود. هم اکنون نیز یکی از مهره های ارزشمند این ارکستر محسوب
می شود.
 
وی علاوه بر ویولن که ساز اول او به حساب می آید در نواختن عود نیز
توانایی بسیاری دارد. ارسلان کامکار آثار زیادی را نیز آهنگسازی نموده است
که از آن جمله می توان به زردی خزان، شوریده دل، جاده ابریشم،
شباهنگام(اثری بر اساس اشعار نیما یوشیج با همراهی هوشنگ کامکار)، افسانه
سرزمین پدریم و … اشاره کرد.
 
 
اردوان کامکار : نوازنده سنتور
 
 
اردوان کامکار در سال ۱۳۴۷ در سنندج متولد شد
موسیقی را از
همان دوران کودکی مثل برادرانش نزد پدر هنرمندش آموخت و ساز سنتور را
انتخاب و با پشتکار و راهنمایی های بی دریغ پدر فراگرفت .
 
 
وی در سن ۱۶ سالگی پیش از رفتن مدرسه وارد گروه نوجوانان فرهنگ و هنر
سنندج شد و تا سال ۱۳۷۵ در آن گروه فعالیت داشت و در کنسرت ها و جشنواره
های متعدد فرهنگی و هنری شرکت می کرد.
 
پس از چندی برای ادامه کار به طور جدی تر در تهران سنتور نوازی را در محضر
برادرش پشنگ کامکار ادامه می دهد و از طریق نوار کاست و رفت و آمد با دیگر
استادان این سا از سبک و سیاق آنان استفاده شایانی می برد
 
 
اردوران کامکار به ردیف های موسیقی و حالت های نواختن و تکنیک های نواختن موسیقی آوازی ایران تسلط کامل دارد .
 
در اجراهای مختلفی همراه ارکستر سنفونیک تهران حضور داشته .
 
وی تا به حال قطعاتی برای سنتور تصنیف کرده است که از شیو ه و تکنیکی کاملا نوین برخوردار است از
 
جمله : تکنوازی در (( ماهور )) و (( اصفهان )) و همچنین کنسرتینو و ارکستر که حاصل کار مشترک او با برادرش هوشنگ کامکار می باشد .
 
 
 
ارژنگ کامکار : نوازنده تنبک
 
 
ارژنگ کامکار به سال ۱۳۳۵ در شهر سنندج متولد گردید و نواختن را انتخاب و آن را فرهنگی سنندج شرکت از پدرش فرا می گیرد .
 
وی تا سال ۱۳۵۴ در برنامه های مختلف هنری داشت تا اینکه در این سال به
تهران می آید و بعد از اتمام تحصیلات متوسطه به دانشگاه هنر های زیبا رشته
نقاشی می رود و در این رشته مشغول تحصیل می گردد .
 
وی در سال ۱۳۵۵ به رادیو ایران می رود و همراه با گروه (( شیدا )) به رهبری محمدرضا لطفی همکاری
 
می نماید .
 
کار اصلی ارژنگ کامکار نقاشی است که خودش بیشتر به آن گرایش دارد
 
ولی به نواختن ضرب ( تنبک ) هم می پردازد

شناسه خبر : 20003

این خبر رو هم ببینید

کردهای صاحب منصب در حکومت قاجاریه/ عمر فاروقی

پس از انقراض زندیه و کشیدن ارکان حکومتی بطرف خراسان و بخصوص مشهد مقدس حکام …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − 17 =