خانه / ورزشی / دروازبان ایلامی تیم ملی سابق فوتبال عراق: لقب قهرمان ملی عراق را به دست آوردم/ به دلیل ایرانی بودن در فوتبال عراق به حاشیه رانده شدم

دروازبان ایلامی تیم ملی سابق فوتبال عراق: لقب قهرمان ملی عراق را به دست آوردم/ به دلیل ایرانی بودن در فوتبال عراق به حاشیه رانده شدم

این افراد ایرانی الاصل بخاطر هوش، توانایی و خلاقیت های خود توانسته اند در آن کشور با هر زحمتی که شده پله های پیشرفت و ترقی را در عرصه های مختلف ولو در حصار تنگ نظری ها وممانعت ها بپیمایند

ایلام- خبرگزاری بین المللی کردپرس-مرور تاریخ پر فراز و نشیب ایران وعراق گاهاً از دل خود واقعیاتی را برمی انگیزاند که شهروندان دو کشور را برای حقیقت یابی برخی رویدادهای متعلق به سرنوشت خود به تقلا وا می دارد تا بروند وببینند هویت وریشه هریک سرچمشه اش کجاست واصولا چرا سرنوشت چنین مقدراتی را برای آنان رقم زده است .
گاهی وقتها با کالبد شکافی برخی مسایل و رویدادها به واقعیت ها و به تبع آن سرنوشت افرادی بر می خوری و همراه با آنها این موضوع را تکرار می کنی که مثلا من کجا وایران کجا و بعضی وقتها هم عکس این موضوع .اما در این رهگذر حقایق چیزی جز عمل انجام شده نیست، حال یا خود این حقایق را رقمش زده ایم یا جبر روزگار.
در چند دهه اخیر به تبع روابط دیرینه و به هم پیوند زده شده مردم ایران و عراق خصوصاً استانهای همجوار این دو کشور شهروندانی بسیار از ایران اینک سالیان سال است که به دلایل گوناگون از جمله نسبت های فامیلی و طایفه ای از ایران به عراق رفته و در آن کشور به سر می برند و به نوعی با مردم آن کشور بزرگ شده و به تابعیت آن درآمده اند.
این افراد ایرانی الاصل درآنجا بخاطر هوش، توانایی و خلاقیت های خود توانسته اند در آن کشور با هر زحمتی که شده پله های پیشرفت و ترقی را در عرصه های مختلف ولو در حصار تنگ نظری ها وممانعت ها بپیمایند .
این بحث مقدمه ای بود برای ورود به یک گفتگوی خودمانی با دروازه بان کرد زبان سابق و ایرانی الاصل تیم ملی عراق . جلال عبدالرحمن اصلیت وی از اهالی علیشروان در شهرستان بدره استان ایلام بوده که در دهه های گذشته به دلایلی از استان ایلام به کشور عراق رفته و به خاطر شغل و موقعیت کاری و همچنین وجود اقوام و خویشان خود در مناطق کردنشین عراق و بغداد در آنجا ماندگار شده است.
وی پس از ورود به دنیای ورزش فوتبال که از نوجوانی اش آنرا شروع کرده است توانسته در مدت زمان بسیار کمی به عضویت تیم ملی عراق درآمده و به عنوان دروازبان آن تیم پله های ترقی را در کشور عراق طی کند.
این بازیکن بعدها در دهه ۱۹۶۰ به خاطر حضور درخشان خود در تیم ملی عراق توانست ضمن کسب عنوان بهترین دروازبان آسیا به عنوان قهرمان ملی عراق لقب بگیرد.
عبدالرحمن با فوتبال ایران نیز ارتباط تنگاتنگی داشته و توانسته همپای بزرگان این سرزمین همانند علی پروین هم در بغداد وهم در تهران درسطح ملی بازی کرده است .
خبرگزاری کردپرس به منظور آشنایی هرچه بیشتر هم وطنانمان با این بازیکن ایرانی و ایلامی تیم ملی عراق و مرور فصلهایی از زندگی این بازیکن ملی با وی گفتگویی را انجام دهد که در ادامه می خوانید:
لطفاً بفرمایید ماجرای ورود شما به دنیای فوتبال و مستطیل سبز چگونه بوده است !
من از نوجوانی به فوتبال بسیار علاقه مند بودم و به خاطر موقعیت زندگی مان در بغداد ابتدا در منطقه الکفاح (باب الشیخ) شروع به بازی فوتبال کردم.
ابتدا با کدام یک از تیم های عراقی همکاری داشتید؟
نخستین ورودم به تیم های شناسنامه دار فوتبال درعراق در سال ۱۹۶۲با تیم الطلیعه رقم خود ، همچنین از سال ۱۹۶۵تا۱۹۷۰با تیم الزوراء که قبلا تیم السکک نام داشت بازی کردم ،البته حضور در تیم الزوراءتا سال ۱۹۸۰هم ادامه داشت و من توانستم بعدا به عنوان مربی در این تیم فعالیت کنم.
گویا شما در معرفی برخی دیگر از بازیکنان سرشناس عراق هم نقش داشته اید؟
بله کاملا درست است ، بازیکنانی مثل کنانی و رعد حمودی واحمد راضی را من به عمو بابا سرمربی سابق تیم ملی که مدتی کمکش بودم معرفی ویاری کردم .
درباره برخورد دولت عراق پیش از تحولات ۱۹۸۲ و رژیم بعث عراق نیز در صورت امکان توضیح بفرمایید!
متاسفانه در آن سالها من با اینکه سابقه های درخشانی در تیم ملی عراق داشتم به دلایلی از جمله ایرانی و ایلامی بودنم به شدت به حاشیه رانده شدم وهیچ مسوولیت اداری یا مربی گری به من داده نمی شد و به نوعی عملا مرا کنار زدند .
دلایل این برخورد و این اتفاقات چه بود؟
یکی از دل آزارترین فضاهایی که در آن حکومت و در زمان صدام با آن مواجه شدم پدیده ای بنام برخورد با ایرانی های مقیم عراق و راندن این افراد و خانواده ها به ایران بود که خیلی مرا ناراحت می کرد . در آن سالها به دستور حکومت صدام و به دنبال یک تسویه حساب قومی بسیاری از ایرانی ها و خصوصاً کردهای ایلامی و همشهری من که سالهای سال بود در عراق زندگی می کردند مجبور شدند به دستور حکومت بعث صدام سرزمین عراق و همه اموال و دارایی خود را ترک کرده و به ایران بیایند که این موضوع بسیار برای من و خانواده ام ناراحت کننده بود.
ماجرای سفر شما به کشور لیبی و پذیرفتن سرمربی گری تیم ملی فوتبال لیبی به چه صورت بود؟
در سال ۱۹۹۳ که در خارج از عراق بودم به دعوت فدراسیون لیبی به عنوان سرمربی تیم ملی این کشور انتخاب شدم وتا سال ۱۹۹۷این سمت را داشتم ،مدتی هم مربی تیم الاهلی بودم .همچنین در سال ۲۰۰۶نیز به عنوان کمک مربی تیم ملی عراق انتخاب وبا اکرم سلمان سرمربی تیم ملی عراق همکاری داشتم .
در مورد دیگر فعالیت هایتان بعد از آن دوران مربی گری توضیح بفرمایید:
در آن سالها در سطح فدراسیون های فوتبال در منطقه و جهان از جمله در سویس و امارات به عنوان نفر برتر مربیان صاحب گواهی مربی گری شدم. در این راه باید بگویم محبوبیت در بین مردم عراق یکی از بهترین وعزیزترین داده هایی است که از فوتبال عایدم شد و من همواره شاهد لطف و ارادت مردم فوتبال دوست عراق نسبت به خودم بودم.
از آنجایی که شما تحصیلات آکادمیک نیز داشتید تأثیر این موضوع در ورزش شما به ه شکل بوده است؟
من از نظر تحصیلات فارغ التحصیل تربیت بدنی از دانشگاه بغداد بوده ام . با این حال با وجود اینکه تا سن ۳۶سالگی توانستم دروازه بان اول تیم ملی عراق بمانم و ب اوجود طی مراحل علمی وآکادمیک مربوط به فعالیت ورزشی خود در زمان سابق متأسفانه باز هم از متن به حاشیه رانده شدم .
شما با توجه به اینکه حضور درخشان و قابل قبولی نزد عراقی ها در دنیای فوتبال داشته اید بفرمایید بهترین عنوان یا لقبی که در این مدت عایدتان شده است وهمچنان در ذهن وقلب خود آنرا به همراه دارید چیست؟
من در سال ۱۹۷۳(زمانی که علی پروین در تیم ملی ایران بازی می کرد) در تهران در بازی های جام ملتهای آسیا به عنوان دروازه بان عراق حضور داشتم. من در آن سال توانستم به عنوان بهترین دروزاه بان قاره آسیا شناخته شده و معرفی شوم و بعد از آن در عراق لقب قهرمان ملی به من داده شد و به آن بسیار مفتخر هستم.
این نکته را هم بگویم نام برادر ارشد من نیز قهرمان است که یک نام کاملا ایرانی است.
کمی به عقب تر برگردیم لطفاً در مورد مربیانی که زیرنظر آنها بازی کرده اید نیز توضیحاتی بفرمایید!
من از تیم ملی جوانان عراق شروع به بازی کردم وبه دعوت دکتر یوری که یک سرمربی روس شناخته شده ای بود در آن برهه به تیم های ملی ورود پیدا کردم اما در حقیقت دانی مک لنن اسکاتلندی وجرجیس بیشترین اثر را در آموزشم داشتند.
تأثیر پیروزی های تیم ملی فوتبال عراق که شما مدتی مربی آن بوده اید در دوره های بعد به چه شکل بوده است ؟
پیروزی تیم ملی عراق در جام ملت های آسیا در سال ۲۰۰۶ بسیار برای مردم و مسئولین عراق خوشحال کننده بوده است به شکلی که بعد از این بازی ها بود که آقایان جلال طالبانی رییس جمهور عراق ،نوری مالکی نخست وزیر وآقای ابراهیم الجعفری از من تقدیر کردند.
گزارش وگفتگو : علی صفری
 
کد مطلب: ۷۴۸۹۹  |  تاريخ: ۱۳۹۳/۹/۱۹  |  ساعت: ۷ : ۱۷

شناسه خبر : 10969

این خبر رو هم ببینید

انعقاد تفاهم نامه همکاری شهرداری سنندج و مجمع جوانان کردستان

تفاهم نامه همکاری شهرداری سنندج و مجمع جوانان کردستان در راستای توسعه شهری و ایده …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 − شش =