خانه / اجتماعی / فاصله معنادار علم و عمل در کردستان

فاصله معنادار علم و عمل در کردستان

رشد قارچ‌گونه مراکز دانشگاهی ولع اخذ مدرک تحصیلی را در میان جوانان کردستانی افزایش داده است و این مراکز می‌کوشند تا با جذب دانشجو، فعالیت اقتصادی خود را پرثمرتر کنند، ولو آنکه این امر به بهای تضعیف بنیه علمی دانشجو، تمام شود

به گزارش خبرگزاری فارس از سنندج، انسان از زمانی که پا به کره خاکی گذاشت با غریزه جستجوگری که داشت به دنبال کشف ناشناخته‌ها بود، این حس زمانی برای رفع حاجات اولیه چون گرسنگی و تشنگی بود و گاه در یافتن چرایی و چگونگی پدیده‌ها تبلور می‌یافت.
 
با گذشت زمان، بشر دانست که باید این نیاز خود را از طریق به دست آوردن دانش و علوم به شکلی مدون و هدفمند ارضا کند و به همین دلیل رشته‌های مختلف علمی به وجود آمدند.
 
این علوم نیز نیازمند جایی برای آموزش داشتند تا انسان‌ها و مشتاقان عرصه علم به شکل رودررو و از نزدیک با چرایی و چگونگی موضوعات مختلف آشنا شوند.
 
امروز صدها سال از زمانی که مراکز علمی پدیدار شدند می‌گذرد که اوج و نقطه غایی این مراکز را باید در دانشگاه‌ها جستجو کرد، جایی که در آن متخصصان و دانشمندان فرداها، تربیت می‌شوند.
 
خوشبختانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، آمار مراکز علمی و دانشگاهی و همچنین تعداد دانشجویان در کل کشور به سرعت فزونی گرفت و به هیچ عنوان نمی‌توان به لحاظ کمی میان این دو برهه زمانی، اشتراکی قائل شد.
 
از نظر کیفی نیز گام‌های مثبت و ارزشمندی برداشته شد و شاید بهترین و مشهورترین نمونه آن در بحث فنآوری‌های هسته‌ای است که داشنمندان عمدتا جوان ایرانی در این زمینه، ناممکن‌ها را امکانپذیر کرده‌اند.
 
این رشد کمی و کیفی در استان کردستان و در مراکز دانشگاهی آن نیز نمود دارد، جذب سالانه دانشجویان بومی و غیربومی این استان و فارغ‌التحصیلی تعدادی زیاد که برخی از آنها در کشور و حتی جهان نیز نامی برای خود دست و پا کرده‌اند، مؤید این ادعا است.
 
اما به مانند تمامی موضوعات دیگر در جامعه بشری، این موضوع نیز جدا از کاستی نیست و برای دستیابی به آینده‌ای روشن‌تر لازم است به پاره‌ای از این کمبودها اشاره کرد تا با رفع آنها، راه پیشرفت هموار شود.
 
نخستین مسئله رواج پدیده مدرک‌گرایی است که بویژه طی دو دهه اخیر شدت بیشتری یافته است. این روند اگر در سال‌های ابتدایی دهه اول با هدف کسب جایگاه برتر اجتماعی در میان دیگران صورت می‌گرفت در این سال‌ها مبدل به کورسوی امیدی برای جذب و استخدام در دستگاه‌های دولتی شده است.
 
جوان فارغ‌التحصیل امروزی، زمانی که با مدرکی چون کارشناسی و یا ارشد موفق به یافتن شغلی درخور برای خود نمی‌شود، راه چاره را در ادامه تحصیل می‌بیند تا با پشت سر گذاشتن تحصیلات تکمیلی بتواند از این طریق و به واسطه “مدرک بالا” برای خود حقی در استخدام‌ها ایجاد کند.
 
رشد قارچ‌گونه مراکز دانشگاهی که واقعا نیازی به برخی از آنها اساسا وجود ندارد این ولع را در میان جوانان کردستانی افزایش داده است و این مراکز می‌کوشند تا با جذب دانشجو، فعالیت اقتصادی خود را پرثمرتر کنند، ولو آنکه این امر به قیمت بنیه ضعیف علمی دانشجو تمام شود.
 
به روز نبودن بسیاری از متون درسی و محتوای مطالبی که در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود به ویژه آنها که با حوزه علوم انسانی مرتبط هستند از دیگر نکات آزاردهنده است که سمت و سوی مناسبی به تحصیلات دانشجویی نمی‌دهد.
 
اگر چه باید اذعان کرد در برخی رشته‌های فنی نیز فاصله آنچه که در دانشگاه‌های ما تدریس می‌شود با محورهایی که در کشورهایی آن سوی آب‌ها بدان توجه می‌کنند، تفاوتی بس بزرگ دارد.
 
نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد کاربردی نبودن بسیاری از دروس تدریسی متناسب با نیاز بازار کار است. هر چند در اینگونه مواقع معمولا گفته می‌شود که رسالت دانشگاه تأمین نیروی کار بازار نیست اما با این وجود باید پذیرفت بخش بزرگی از اموراتی که در جامعه انجام می‌گیرد، نیازمند تخصص و طی دوره‌های تحصیلی است.
 
نبود این تناسب موجب شده است تا تئوری و عمل نتوانند با یکدیگر تلفیق شوند که نتیجه آن ناتوانی فارغ‌التحصیلان دانشگاهی در بهره‌گیری از علم خود از یک سو و حرکت سنتی و به دور از فنون روز در واحدهای کاری و شغلی “و عمدتا در بخش صنعت” از سوی دیگر است.
 
انتهای پیام/۷۹۰۰۱/

شناسه خبر : 7869

این خبر رو هم ببینید

شمه ای از شمیم منظومه «هژار»/شهباز محسنی

منظومه را به این علت می گویم چون ماموستا هژار به تنهایی خود مکتب یا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − هشت =