خانه / اجتماعی / مرگ تدریجی آبیدر سنندج در نبود متولی

مرگ تدریجی آبیدر سنندج در نبود متولی

پارک جنگلی آبیدر سنندج به دلیل نبود متولی و در میان بی تدبیری مسؤلان در حال مرگ تدریجی است و ادامه روند فعلی می تواند این نقطه مهم گردشگری کشور را به خرابه ای تبدیل کند.

پارک جنگلی آبیدر سنندج به دلیل نبود متولی و در میان بی تدبیری مسؤلان در حال مرگ تدریجی است و ادامه روند فعلی می تواند این نقطه مهم گردشگری کشور را به خرابه ای تبدیل کند.
 
از میدان کوهنورد سنندج که بخواهی از پله ها به سمت آبیدر بالا بروی، منظره هایی را می بینی که چشم را آزار می دهد و نشان می دهد این پارک جنگلی که از آن به عنوان بزرگترین پارک جنگلی خاورمیانه نام می برند، متولی ندارد و به آن توجهی نمی شود.
پارک جنگلی آبیدر که در دامنه کوهی به همین نام واقع شده در سال ۷۵ به بهره برداری رسید و به نماد استان کردستان و شهر سنندج تبدیل شد.
حوضچه ابتدایی ورودی آبیدر پر از لجن است و انگار سال ها آبی در این حوضچه ریخته نشده و کسی هم به فکر لایروبی و تمیز کردن آن نیست، بسیاری از پله ها یا شکسته و یا در حال شکسته شدن است، سنگ های زیر پا هم می لغزند و هر روز قطعه ای از آن کنده می شود.
نبود سرویس بهداشتی مناسب و آب آشامیدنی سالم از دیگر نیازهای این نقطه گردشگری است که جا دارد متولیان امر که همچنان معلوم نیست کدام دستگاه است، به فکر تامین آن باشند.
اگرچه مسوولان قبلی حوزه عمرانی استان، شرکتی به نام شرکت عمران آبیدر قشلاق سنندج را برای توسعه و نگهداری آبیدر سنندج تشکیل دادند اما پس از تشکیل این شرکت و سخنان مسوولان مبنی بر فعالیت هایی در آبیدر، شهروندان سنندجی شاهد هیچ اقدام عملی از سوی این شرکت در راستای عملیاتی کردن شعارهایشان نبودند تا اینکه بی سر و صدا این شرکت منحل شد.
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کردستان از انحلال این شرکت خبر داده است و مسوول آن نیز گفته که این شرکت باید به شهرداری سنندج واگذار شود تا بتواند بر امور سرمایه گذاری در آبیدر سنندج که یک منطقه نمونه گردشگری است، نظارت کامل داشته باشد.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کردستان در این مورد می گوید: منطقه آبیدر سنندج هم به عنوان منطقه نمونه گردشگری و هم به عنوان پارک جنگلی تعریف شده است که ضوابط و مقررات آنها با یکدیگر مغایرت دارد که هم متولی آن منابع طبیعی است و هم اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.
فرهاد میمنت آبادی افزود: همین دوگانگی، سرمایه گذاری را در این منطقه دچار مشکلاتی کرده است.
وی گفت: در مصوبه سال ۸۵ هیات وزیران، منطقه آبیدر سنندج به همراه قشلاق، گریزه، کرفتو، اورامانات، زیویه، باشماق، قمچقای، سد بانه، صلوات آباد و باباگرگر به عنوان مناطق نمونه گردشگری معرفی شده اند اما میراث فرهنگی تا کنون به دلیل محدودیت های پارک جنگی نتوانسته است آبیدر را به سرمایه گذار واگذار کند.
مدیرکل منابع طبیعی استان کردستان نیز در این مورد می گوید: ۹ هزار هکتار زمین در مجاور پارک جنگلی آبیدر قرار دارد که امکان ایجاد منطقه نمونه گردشگری در آن فراهم است.
پیمان باباپیری افزود: اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری می تواند در جوار پارک جنگلی و در لکه هایی که توسط منابع طبیعی مشخص می شود با اجازه شهرداری سنندج به ایجاد تاسیسات گردشگری اقدام نماید.
وی با بیان اینکه در داخل محدوده پارک جنگلی ۳۰ پروژه تعریف شده است، گفت: پارک جنگلی آبیدر در قالب یک توافق نامه به شهرداری سنندج واگذار شده و حفاظت و حراست و بهره برداری از آن نیز بر عهده این دستگاه اجرایی است.
وی گفت: به منظور شناسایی و ارایه خدمات به گردشگران، باید شرکت های فعال تلاش خود را در بحث گردشگری با شیوه های مناسب و تاثیرگذار به معرفی امکانات و بسترهای گردشگری و جاذبه های طبیعی استان مضاعف کنند.
وی بر لزوم ارایه مشوق های سرمایه گذاری به بخش خصوصی در کردستان تاکید کرد و گفت: باید اهتمام جدی جهت جذب سرمایه گذاران دارای اولویت و بخش خصوصی فعال و توانمند در اجرای طرح های مختلف گردشگری به عمل آوریم.
در کنار پاسکاری های مسوولان در مورد نگهداری و حفاظت از آبیدر، هم اکنون متولی این منطقه نمونه گردشگری مشخص نیست و اگرچه شهرداری سنندج به عنوان متولی این پارک مشخص شده اما فعلا هیچ دستگاهی به دنبال رفع مشکلات این پارک نیست.
خودروهایی که می خواهند از آبیدر بالا روند باید عوارض پرداخت کنند اما تاکنون هیچ نهادی به صورت شفاف میزان درآمد این عوارضی ها را اعلام نکرده و نمی گویند این درآمدها اگرچه بسیار ناچیز هم هست اما هزینه کدام بخش از آبیدر می شود و یا اینکه آیا واقعا هزینه می شود؟
در آبیدر، سینمای روبازی احداث شده که به اذعان مسوولان، بزرگترین سینمای روباز جهان است اما کمتر از آن استفاده می شود در حالی که می توان بهترین و بیشترین استفاده را از این ظرفیت برای جذب گردشگر و ایجاد تنوع در فضای این پارک کرد.
از نکات مهم دیگری که باید مد نظر مسوولان قرار گیرد حفاظت و حراست از این پارک جنگلی است که هرازگاهی مورد تجاوز افراد معلوم الحال قرار می گیرد و آن را آتش می زنند و رخسار زیبای آبیدر را که رو به سوی مردمان شهر است زخمی و آزرده می کنند.
شهریورماه امسال فرد یا افرادی عمدا آبیدر را آتش زدند و با تلاش مردم و دستگاه های خدمات رسان آتش در چند ساعت مهار شد اما نشانه های سوختگی همچنان بر چهره آبیدر نمایان است.
از آتش زدن ناخوشایندتر، عدم رسیدگی به پرونده عامل یا عاملان آتش سوزی است که تاکنون به مردم معرفی نشده اند و مردم همچنان مشتاقند بدانند که دشمنان محیط زیستشان چه کسانی هستند.
متولیان آبیدر که می دانند پارک جنگلی ممکن است با مشکلاتی از این دست مواجه شود باید آمادگی کامل برای روبرو شدن با این وضعیت را داشته باشند نه اینکه در هنگام آتش سوزی با بیل و سایر ابزارهای غیر استاندارد با کارایی پایین، اقدام به اطفای حریق کرد.
دیگر نکته ای که متولیان باید به آن توجه کنند موضوع کوهنوردی شهروندان در آبیدر است که باید تمهیدات لازم برای علاقه مندان به این ورزش در نظر گرفته شود اما متاسفانه بی توجهی به این موضوع نیز مرگ یک کوهنورد را ماه گذشته رقم زد.
آبیدر در تمام فصول سال علاوه بر حضور گردشگران، مقصد کوهنوردان نیز هست، صبح های جمعه و روزهای تعطیل خیل زیادی از علاقه مندان به کوهنوردی رهسپار این کوه می شوند که این مساله باید در برنامه ریزی مسوولان گنجانده شود تا در این روزها، امکانات مورد نیاز کوهنوردان تامین شود.
پایگاهی که بر روی قله احداث شده به گواه کوهنوردان امکانات لازم را ندارد و رساندن مصدومین به آمبولانس، تنها کار امدادگران حاضر در این پایگاه است در حالی که می شود امکانات درمانی و دارویی، آمبولانس و پزشک مورد نیاز در این پایگاه مستقر کرد تا در صورت لزوم به حادثه دیدگان در لحظه حادثه کمک کرد.
با این تفاسیر معلوم می شود مشکلات فعلی در آبیدر به دلیل نبود متولی است و هم اکنون که شرکت عمران آبیدر قشلاق منحل شده و حفظ و حراست و بهره برداری از آبیدر به شهرداری واگذار شده است، جا دارد شهرداری قبل از فصل بهار و ورود گردشگران به استان، به فکر رفع مشکلات این پارک باشد و ساخت و ساز و تعمیرات را به زمانی که گردشگران در این مکان حضور دارند موکول نکند و آنان را فراری ندهند!.
مدیرعامل سازمان پارک های شهرداری سنندج نیز با اشاره به اینکه پارک جنگلی آبیدر از سال ۹۰ به شرکت عمران آبیدر قشلاق واگذار شد، گفت: بعد از انحلال این شرکت، آبیدر از مهرماه امسال به شهرداری سنندج واگذار شده است.
آرش اسماعیل نسب در گفت و گو با خبرنگار ایرنا، افزود: براساس قرارداد منعقده میان شهرداری و منابع طبیعی مقرر شده است هزار و ۲۰۰ هکتار عرصه آبیدر به طور کامل تحویل شهرداری شود که هم اکنون کاملا تحویل نشده است.
به گفته وی اکنون شهرداری متولی نظافت، عوارض ورودی خودروها و محیط پارک را بر عهده دارد.
مدیرعامل سازمان پارک های شهرداری سنندج با اشاره به اینکه کم و کسری و تخریب در آبیدر زیاد است، گفت: لیستی از نیازهای فعلی آبیدر تهیه شده و براساس اولویت بندی اقدام به ترمیم خرابی ها می کنیم.
اسماعیل نسب به تخریب پله ها و سنگ فرش به عنوان یکی از اولویت ها یاد کرد و افزود: با وجود کمبود اعتبارات در نظر داریم نیازهای اصلی را در اولویت تعمیر و بازسازی قرار دهیم.
وی با اشاره به اینکه شهرداری در آبیدر علاوه بر حفظ و نگهداری در جهت توسعه فضای این پارک نیز اقدام می کند، گفت: علاوه بر ترمیم سنگ فرش و مبلمان، فضای سبز آبیدر را نیز توسعه داده ایم.
به گفته وی در چند سال اخیر که شهرداری متولی آبیدر نبوده است، تنها به وضوع موجود آن پرداخته شده و تلاشی در جهت توسعه فضای سبز یا سایر بخش ها از جمله استراحت گاه های جدید صورت نگرفته است.
 
 
گزارش: فرزاد نویديمنبع:خبرگزاری کردپرس

شناسه خبر : 9691

این خبر رو هم ببینید

اندیشمندان جهان راجع به کرونا و جهان پس از آن چه گفتند؟

از زمان شیوع همه گیری ویروس کرونا تاکنون اندیشمندان و صاحب نظران مختلفی اظهار نظر …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − 7 =