اخبار فرهنگی

جوانان کردستانی کماکان در آرزوی ازدواج


سنگ بنای تشکیل خانواده، ازدواج است و این موضوع به نوبه خود اساس ایجاد یک جامعه انسانی است. ضرورت ازدواج در تمامی ادیان الهی امری روشن است. ازدواج از نظر دین مبین اسلام نیز پیمانی مقدس است. اهتمام دین اسلام به موضوع ازدواج به حدی است که پیامبر اکرم هیچ چیزی را نزد خدا محبوبتر از ازدواج نمی داند

ایران به عنوان از یکی ستون های تنومند و سابقه دار جهان شرق که همواره خود را پیشتاز در اعتنا به سنت ها می داند، این روزها آمارهای رسمی و غیر رسمی از کاهش شدید یکی از این مصادیق سنتی آن خبر می دهد. گویا امروزه ازدواج به عنوان یک سنت تاریخی-دینی و به عنوان یک نیاز اجتماعی-زیستی  به یکی از آرزوهای دست نیافتنی جوانان ایرانی به طور عام و جوانان کردستانی به طور خاص تبدیل شده است.

به گزارش مرکز آمار ایران در حال حاضر از جمعیت 80 میلیون نفری کشور، 11 میلیون جوان در انتظار دست یافتن به شغل و همچنین در انتظار ازدواج به سر می برند. آنچه که روشن است با توجه به رکود اقتصادی کشور وضعیت اشتغال زایی در حال حاضر اگر نگوییم روند منفی داشته است بی شک نمی توان ادعای روند مثبت اشتغالزایی در کشور را داشت. در نتیجه با تداوم وضعیت فعلی در سال های آتی می توان انتظار افزایش سرسام آور جمعیت جوانان در انتظار ازدواج با اضافه شدن جمعیت متولدان دهه 80 داشت.

 

وضعیت چهار استان کردنشین در آمار کشوری

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن کشور در سال 1395 سهم استان کردستان ازجمعیت کل کشور 2 درصد، سهم استان ایلام 0.72 درصد، سهم استان کرمانشاه 2.44 درصد، سهم استان آذربایجان غربی 4.08 درصد و به طور کلی سهم این چهار استان 9.24 درصد است. بر این اساس اگر به طور میانگین و با توزیع نرمال جمعیت بیکاری و در انتظار ازدواج در نظر گرفته شود بیش از یک میلیون نفر از جمعیت 11 میلیونی جوانان بیکار و انتظار ازدواج در این چهار استان کردنشین زندگی می کنند. این در حالی است که واقعیت های اشتغال و بیکاری در استان های کردنشین به ویژه در استان کردستان بیانگر توزیع غیرنرمال و فاصله دار وضعیت بیکاری آن با نرم های کشوری دارد.

 

زنگ خطری بزرگ برای مسئولان

از جمعیت یک میلیون بیکار در آستانه ازدواج در چهار استان کردنشین کشور حدوداً 500 هزار نفر آنان مربوط به جمعیت دختران جوانی می شود که به طور میانگین 50 درصد آنان به خانه داری مشغول می شوند. بر این اساس برای جمعیت یک میلیونی بیکار و در آستانه ازدواج چهار استان کردنشین کشور در حدود 750 هزار شغل لازم است. اگر دولت فعلی و دولت های آتی به صورت بسیار کارامد در قضیه اشتغال تلاش کنند و بتوانند در این چهار استان سالانه 75 هزار شغل ایجاد نمایند بی شک رفع این مشکل بدون در نظر گرفتن جمعیت جدیدی که نیازمند اشتغال و ازدواج هستند بایستی 10 سال تلاش و برنامه ریزی متداوم در زمینه اشتغال زایی انجام پذیرد. این بدین معنی است که اشتغالزایی در کشور 10 سال عقب تر از برآورد نیازهای روز خود است.

 

 تبعات جمعیتی این وضعیت

جمعیت یکی از الزاماتی است که از سال های ابتدایی انقلاب اسلامی بر آن تاکید شده است. اگر چه سال هاست که اقتصاددانان رشد جمعیتی کشور در سال های گذشته را همگام با رشد زیر ساخت های کشور نمی بینند با این وجود جمعیت شناسان و کارشناسان آمارهای جمعیتی بر این باورند این توقف عظیم 11 میلیونی در تشکیل زندگی مشترک و باروری لطمات پر شماری را بر میزان باروری کشور می آورد. این موضوع بر کسی گوشیده نیست که با توجه به وضعیت پدید آمده از پدیده تک فرزند پروری باید در سال های آتی شاهد پیری شدید جمعیتی کشور و نیاز شدید جمعیت کشور به نیروی کاری در حداکثر 20 سال آتی بود.

 

سایر تبعات

پرداختن به تبعات هر موضوعی بی شک نیازمند تخصص های مرتبط با آن بعد از مسئله است اما اگر به طور کلی به این قضیه نگریسته شود اعتیاد، افسردگی، رواج فساد، تبعات سیاسی، اتلاف هنگفت زیرساخت های کشور با کاهش شدید عرضه جمعیت در برابر وجود سرسام آور زیرساخت ها به ویژه زیرساخت های آموزشی کشور و ... اولین و محرز ترین این تبعات است. بی شک حجم تبعات این چالش بزرگ تنها به این موارد ختم نمی شود و در آینده ای نزدیک جامعه ما باید خود را برای تبعات های بسیار زیاد این مهم آماده سازد.

 

جوانان کردستانی کماکان در آرزوی ازدواج

شاید کمتر کسی در جامعه امروزی نسبت به ازدواج و شروع زندگی و آینده ای اجتماعی تردید اندکی داشته باشد. اما آنچه که به عنوان مانعی در بهم رسیدن جوانان و دختران دیده می شود بیش از همه مسائل اقتصادی است. شاید انتظار اشتغال زایی در سطح نیاز امروز با توجه افزایش غیرکارشناسی هزینه های دولت انتظاری دور از واقع باشد و در طرف دیگر ماجرا اتکا به بخش خصوصی در اقتصادی که بخش خصوصی آنان با اتکا به رانت های دولتی بر پا است غیر واقعی تر بنظر آید. با این وجود فارغ از اینکه کدام مسیر می تواند در بازگشایی گره کور تشکیل زندگی مشترک جوانان  کارآمد واقع گردد لازم است مدیریت کشور اندکی به خود آید و بیش از این جوانان این مرز و بوم را قربانی سیاست های غلط اقتصادی و بازی های جناحی خود ننماید.

در این راستا لازم است که از هر طریقی که کمترین بازخورد منفی را برای کشور دارد برای چاره جویی این بحران پا پیش گذاشته شود. در صورتی که حتی اگر قدم هایی حداقلی در این زمینه برداشته شود شور تازه ای به جان بی امید و سرد جوانان کردستان و کشور دمیده خواهد شد.

 

کدخبرنگار: 10205

 

کد مطلب: 130868  |  تاريخ: ۱۳۹۶/۳/۲۱  |  ساعت: ۵ : ۴۳


تعداد بازدید : 32

نظرات
-----------------

نام : (اختیاری)
ایمیل : (اختیاری)
متن نظر :