خانه / فرهنگی / موسيقي معاصر کردي مهدي احمدي

موسيقي معاصر کردي مهدي احمدي

توجه به سنت¬هاي تاريخي موسيقي کردي به حداقل رسيده است مثلا به موسيقي “زه¬ماوه¬ن” ¬ها (عروسي¬ها) توجه کنيد و ببينيد که به چه طرز تأسف برانگيزي سينتي سايزر (به اصطلاح -غلط- ارگ!) جاي نرمه ناي و دُمَک و دهل و سرنا را گرفته!

شايد صحبت کردن از موسيقي گذشته¬ي ما (کردستان) ساده نباشد و احتياج به تعمق و ژرف انديشي خاص خود و از همه مهم¬تر، منابع موثق و دقيق داشته باشد؛ اما روزگاري که اکنون در آنيم، وضع متفاوتي دارد؛ ارتباط با هنرمندان آن امکان پذير است و هر گونه نقد و نظر در رابطه با اين زمانه از موسيقي کردي، در همين زمانه قابليت آن را دارد که نقدي ديگر از ديدگاهي متفاوت در مقابلش قرار گيرد. مدت¬ها بود به اين فکر مي¬کردم که چرا روند موسيقي معاصر هيچگاه مورد توجه- خصوصاً به صورت رسانه¬اي (تلويزيون ها، مجلات و روزنامه ها و…)- قرار نمي گيرد؟! و چرا در حالي که به عقب نگاه مي¬کنيم به سوي آينده مي¬رويم، غافل از آنکه امروز و آينده¬ي ما نيز، گذشته¬اي خواهد شد… . موسيقي بخشي از فرهنگ جامعه¬ي کردهاست و شناخت آن مستلزم شناخت جامعه- همچون يك بستر اصلي- است. اولين سؤال در اين رابطه اين است که آيا ما جامعه¬ي معاصري (۱) داريم؟ به ديگر سخن، آيا پديدهاي جهاني معاصر( بخصوص هنري) اثري در جامعه¬ي ما پيدا کرده است؟ لزوم اينکه ما وارد اين عرصه بشويم در چيست؟
پاسخ مورد اول کاملاً مربوط به علم جامعه شناسي است و از تخصص نگارنده دور؛ با اين حال در رابطه با اين موضوع (و با توجه به تخصص نگارنده) حداقل مي¬توان سؤال را به اين صورت مطرح کرد که آيا رويکرد هنري ما (بخصوص موسيقي)، معاصر است؟ يا هنوز بر اساس چارچوب¬هاي گذشته در حال حرکت است؟
خير! ما در جهت ِروندِ هنري جهان معاصر حرکت نمي¬کنيم… .
موارد زير مي¬تواند دلايلي براي شکل نگرفتن رويکرد موسيقي معاصر کردي باشند:
۱- روند تعليم و تربيت موسيقي در جامعه ما (کردستان) سنتي و غير علمي است، برخي از کساني که به آموزش موسيقي مي¬پردازند خود نيازمند آموزش¬هاي بنيادين موسيقي هستند.
۲- پژوهش¬هاي انجام شده در موسيقي کردي محدود است و مرزهاي اين موسيقي و تاريخچه¬ي آن هنوز مبهم و يا حداقل محدود باقي مانده است.
۳- مفهوم هنر و هنرمند و اثر هنري در جامعه بنيادي نشده است و مرزبندي هاي تخصصي مشخص نيست. مثلا تفاوت آهنگساز (۲) با ملودي ساز (۳) در فرهنگ ما جا نيفتاده، حتي در ميان افراد – به ظاهر- متخصص.
۴- توجه به سنت¬هاي تاريخي موسيقي کردي به حداقل رسيده است مثلا به موسيقي “زه¬ماوه¬ن” ¬ها (عروسي¬ها) توجه کنيد و ببينيد که به چه طرز تأسف برانگيزي سينتي سايزر (به اصطلاح -غلط- ارگ!) جاي نرمه ناي و دُمَک و دهل و سرنا را گرفته!
۵- کنسرت¬هاي موسيقي – جز معدودي – صرفاً رويکرد اقتصادي را دنبال مي¬کنند.
۶- صدا و سيما توجه مناسبي به معاصر بودن آثار ندارد و سنتي بودن و فولکلور بودن از معيارهاي تأکيد شده است.منبع: سیروان

شناسه خبر : 10355

این خبر رو هم ببینید

دبیران سنندجی، مقام برتر جشنواره کشوری الگوی برتر تدریس را کسب کردند

معاون آموزش متوسطه آموزش و پرورش کردستان گفت: در شانزدهمین جشنواره الگو‌های برتر تدریس دوره …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیست − 16 =