خانه / اجتماعی / «نگین کُردستان»؛ از آوازه جهانی تا نبود کمترین امکانات رفاهی

«نگین کُردستان»؛ از آوازه جهانی تا نبود کمترین امکانات رفاهی

اگر در فضای مجازی کلمه “آبیدر” را جستجو کنید بسیاری از سایت ها، عکس ها و وبلاگ های بسیاری به آن اختصاص داده شده است اما در واقعیت کمترین توجه در راستای ساماندهی آن می شود.

به گزارش خبرنگار نوای آبیدر، آبیدَر کردی: (Awîyer) نام کوهی است مشرف به شهر سنندج در غرب ایران با ارتفاعی حدود ۲۳۵۰ متر. کوه آبیدر به عنوان یکی از تفرجگاه‌های اصلی مردم شهر سنندج به شمار می‌رود. برخی از مکانهای گردشگری مشهور آن عبارت‌اند از کانی شفا، ماماتکه، گویزه کویر، خضر زنده (خیرزنه)، تاقه‌دار، امیریه، هفت آسیاب، بان شلانه، کچک(سنگ) قرآن، کانی کچک و قله آبیدر که پناهگاهی هم برای کوهنوردان در آنجا ساخته شده‌است. آن چه مورد محبوبیت این کوه شده‌است، نزدیکی آن به شهر سنندج، بلند بودن آن نسبت به تپه‌های اطراف و از همه مهم‌تر، وجود چشمه‌های زیر زمینی فراوان آن می‌باشد. در واقع واژه آبیدر (آب‌به‌در) به معنی جایی است که از آن آب فراوان تراوش می‌کند. نزدیکی این کوه به شهر تا آن حد است که در دامنهٔ آن احداث مسکن صورت گرفته و هم اکنون نیز در جریان است. افراد بسیاری (به ویژه در تعطیلات) به این تفرجگاه می‌روند و از منظره شهر سنندج دیدن می‌کنند. اگر در فضای مجازی کلمه “آبیدر” را جستجو کنید بسیاری از سایت ها، عکس ها و وبلاگ های بسیاری به آن اختصاص داده شده است اما در واقعیت کمترین توجه در راستای ساماندهی آن می شود.
 همین چند روز پیش بود که مسافری را دیدم که آدرس اماکن های تفریحی شهر سنندج را از من پرسید. هنگامی که به او گفتم آبیدر از جاهای دیدنی شهر است در جواب گفت: “آبیدر آبیدر که می گفتن این بود؟ رفتیم اما غیر از جاده و چند پارک چیز خاصی در موردش ندیدم. نه سرویس بهداشتی درست و حسابی، نه پارکینگ اختصاصی، نه بوفه و رستوران خانوادگی و مجهز و نه مکان بازی برای کودکان.”
 حرفهای این مسافر رهگذر در حقیقت از مشکلات اساسی کوه آبیدر است چراکه بسیاری از مسافران از شهرهای دیگر آوازه آبیدر را یا شنیده اند و یا عکس های پر زرق و برق آن را در فضای مجازی دیده اند و مجذوب آن شده اند. اما وقتی که سیمای خشک و خالی این روزهای آبیدر را از نزدیک می بینند از آن دلزده می شوند.
 

سینمای آبیدر که به بزرگترین سینمای روباز دنیا مشهور است
 شاید اگر در دهه هفتاد آبیدر تاحدودی ساماندهی نمی شد، هنوز این محل باصفا قادر به پذیرایی از شهروندان سنندجی و گردشگران نمی بود. از آن زمان تا به حال تغییری اساسی در ساختار گردشگری آبیدر دیده نمی شود که خود ضعفی بزرگ برای دستگاه های متولی امر می باشد.
 آبیدر پذیرای قدوم رهبر معظم انقلاب در سال ۱۳۸۸ بود، جایز و شایسته نیست با چنین نابسمانی در وضعیت ظاهری و رفاهی باشد.
 قلب آبیدر نیز در سالهای گذشته و به دفعات مکرر توسط افراد ناشناس آتش گرفت تا چهره آن برای چند صباحی تیره گردد. هرچند مردم طبیعت دوست سنندج با بذر پاشی تا حد زیادی این نقص را جبران کردند اما چهره سرسبز سالهای نه چنوان دور آبیدر امروزه به یک رویا برای مردمان سنندج تبدیل شده است.
 داشتن بزرگترین سینمای روباز خاورمیانه نیز از دیگر خصوصیات پارک امیریه در آبیدر است که متاسفانه به ندرت دیده می شود که برای مخاطبان فیلم به نمایش بگذارد و دلیل آن نیز پر واضح است که تبلیغات در این زمینه صفر درصد است.
 در کشورهای اروپایی مکان هایی به مراتب با کیفیت پایین تر از کوه آبیدر را چنان ساماندهی کرده اند که سالانه هزاران و حتی میلیون ها گردشگر را به خود جذب می کند.
 لازم است که مسئولان شهری سنندج از جمله شهرداری، سازمان میراث فرهنگی، فرمانداری و حتی استانداری کردستان در راستای ساماندهی هرچه بیشتر، اختصتص امکانات رفاهی بیشتر و یا حتی جذب سرمایه گذاران خارجی اقدامات جدی را انجام دهند.کد خبر : ۱۸۴لینک گروه تلگرام پایگاه خبرگزاری کردنور
 

شناسه خبر : 6865

این خبر رو هم ببینید

ستاد مرکزی انتخاباتی آیت الله رییسی در کردستان افتتاح شد

ستاد مرکزی انتخاباتی آیت الله رییسی نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری؛ ذیل عنوان شورای …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 2 =