خانه / اجتماعی / چالش‌ها و توانمندی‌های شوراهای اسلامی در کردستان

چالش‌ها و توانمندی‌های شوراهای اسلامی در کردستان

نگاهی به تجربه دوره‌های قبل با رویکرد تقویت نقاط قوت و جبران کاستی‌ها، می‌تواند سهم عمده‌ای در پیشبرد اهداف و رونق‌بخشی به فعالیت‌های شوراهای اسلامی کردستان در آینده داشته باشد

 جوامع بشری در گذشته‌‌های دور به شکلی انفرادی و دیکتاتورگونه و یا در بهترین حالت توسط جمعی محدود اداره می‌شد، به شکلی که تنها یک یا چند فکر برای حال، آینده و سرنوشت افراد یک اجتماع تصمیم‌گیری می‌کردند.
رشد عقلی و علمی انسان و آشنایی او با حقوق حقه خود به تدریج این دایره بسته را شکست و با تزریق ایده‌ها و افکار نو، دور باطلی که بر چرخه زندگی او حاکم بود، پاره شد.
با گذشت زمان حکومت‌هایی برخاسته از اراده توده‌ها، متولد شدند و سهم و نقش اقشار بیشتری از مردم در برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌‌ورزی کشورها به کار گرفته شد که حاصل این قضیه، ایجاد فرآیندهای دموکراتیک و بر مبنایی مردم‌سالار بود.
در کشور ما نیز اگر چه در دوران مشروطه تلاش شد آزادی اندیشه و احترام به رأی اکثریت آزموده شود، اما این تجارب تنها در حد سیاه‌مشق‌هایی باقی ماند و نظام سلطنتی قبل، حین و پس از آن دوران، عملا امکان به ثمر نشستن کوشش‌‌ها را سلب کرد.
با پیروزی انقلاب اسلامی، بارقه‌های امید برای احیای دموکراسی عقیم مانده در نظام مشروطه نضج یافت و با روی کار آمدن نظامی مردمی، دولت و مجلس به عنوان دو بازوی اساسی مملکت‌داری “در کنار دستگاه قضا” احترام به خواست مردم را در پیش گرفتند که گواه این ادعا حضور اشخاصی از بدنه جامعه و از جنس مردم کوچه و بازار در پست‌های کلیدی بود.
با گذشت سال‌ها به دلیل گسترش مؤلفه‌ها و مسائل مرتبط با زندگی شهروندان، نیاز به تشکیل نهادهایی در سطوح جزئی‌تر که به صورت کاملا مستقیم با مردم هر منطقه در ارتباط باشند، به شدت احساس می‌شد.
در همین راستا بود که شوراهای اسلامی شهر و روستا با هدف پرداختن به امورات آحاد مختلف ملت در هر نقطه جغرافیایی ایجاد شد تا به عنوان پلی میان دستگاه‌های دولتی و ملت، انجام وظیفه و تعامل میان این دو را برقرار کنند.
نخستین چالش پیش‌روی شوراهای اسلامی تببین و تشریح وظایف آنها برای شهروندانی بود که با این ابزارهای دموکراتیک به منظور بیان خواسته‌های قانونی خود بیگانه بودند.
موضوعی که امروز و در چهارمین دوره حیات شوراها نیز به نظر می‌رسد، همچنان یک معضل اساسی بویژه در استان‌هایی چون کردستان به شمار می‌رود و نفس وجود شورا و اهمیت بسزای آن به درستی درک نشده است.
نکته اینجا است که این مسئله تنها مختص به مردم عادی نیست و بسیارند سازمان‌های دولتی که هنوز اعتقادی به این نهاد مردمی و برخاسته از بطن ملت ندارند.

شناسه خبر : 9193

این خبر رو هم ببینید

محیط بان ها به کدامین گناه کشته شدند؟!/ بهمن ویسی*

“فاجعه فرهنگی در حوزه زیست محیطی به حدی گسترش یافته که افرادی از این آب …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده + هجده =